İhtiyaç dahilinde, bandaj üzerine püskürtülen sprey çözünür.

Amerikadaki bilim adamları, şiddetli kanamaları nazikçe ve kusursuzca kesip, cerrahi müdahaleye izin veren hidrojel esaslı bir yara izolasyonu geliştirdiler.

3 Ekim 1993’ te, Amerika’ da, Mogadishu operasyonlarında, ordu muhafızı olan 21 yaşındaki Onbaşı James Smit, uyluk ve pelvisine kadar gelen bir kurşunla ölünceye kadar kan kaybetti. Belki de  o gecenin hikayesini Mark Bowden’ in “Karaşahin Düştü” kitabından çoktan okudunuz. Smith’in ölümünün korkunç hikayesinde,bir yandan düşman ateşi gelirken bir yandanda alkol kullanmasından kaynaklı olarak, iç kanamasının kontrol altına alınmasının ne kadar zor olabileceği vurgulamaktadır. Savaş alanından ne kadar uzakta olursanız olun, şiddetli kanama, herkes için ciddi bir tehlikedir. Vietnam savaşında her yıl öldürülenlerden çok,  Amerikalı ölüyor.

Bu yeni malzeme hem hayat kurtarabilir, hem de şuanki yara tedavilerinde  gözardı edilen problemlerle mücadele ederek ağrıyı azaltabilir. Çalışmanın başında olan Boston Üniversitesinden Mark Grinstaff, bu sargı bezlerinin pazardaki iki önemli açığı kapattığını açıklıyor. İlk olarak, bilinen  pansumanların uygulanması zordur ‘Bir yara içinde önceden oluşturulmuş bir gazlı bez parçasını kaskınıza veya boynunuza püskürtmeyi hayal edin’ diyor. İkinci olarak Grinsstaff şu soruyu soruyor;  şu andaki sargı bezi malzemeleri yalnızca kan kaybını azaltmaya yardımcı olur, ancak bir hasta hastaneye geldiğinde ne olacak? ‘Bu srgı bezleri kolayca çıkarılamaz’. Yara tamamen yapışacak şekilde uygulandıktan  sonra, sargı bezinin kesilmesi gerekecek ve bu da daha fazla doku hasarı oluşturacaktır. Zaten yaralı olan hasta daha da travmatize edilmiş olacaktır.

Dendrit çapraz bağlayıcı ile karıştırılırsa, ihtiyaç dahilinde çözülebilen bir hidrojel elde edilmiş olur.

Grinstaff çözüm olarak laboratuvarda, dendritleri çapraz bağ molekülleri ile birleştirmiştir. Bu iki reaktan karıştırılırsa reaksiyona girerek esnek, tioester bağlantılı bir hidrojel oluştururlar. Grinstaff, malzemenin bir yaranın üzerine püskürtülebileceğini açıklıyor. ‘Bir saniyede jelleşir, dokuya yapışan yumuşak, saydam bir sargı oluşturur , kan kaybını önemli ölçüde azaltır’ diyor. Sargı daha sonra, bir tiol-tioester ile hidrojeli eriten sistein metil ester içeren bir solüsyonla yer değiştirme reaksiyonu sonucu  çıkartılabilir. Grinstaff’ın kimya temelli yaklaşımı, silikon giderimi için şimdiye kadar kullanılan mekanik kesmenin aksine, operasyonları kolaylaştırır, doku hasarını önler, yaraları ortaya çıkarıp cerrahlara ince kontrol imkânı sağlayabilir.

Şimdiye dek kolayca gözlenen yaralara sahip küçük hayvanlarda bu sargının etkisi gözlemlenmiştir. ABD Berkeley’ deki Kaliforniya Üniversitesi’ nden biyolojik yapışkanlar uzmanı Phillip Messersmith, Grinstaff’ın çalışmalarının önemini kabul ediyor. ‘İhtiyaç dahilinde çözülebilen bir hemostatik yara macunu rekonstrüktif cerrahi için önemli klinik etkileri olan, gerçekten yaratıcı bir gelişmedir “diyor.

Kaynak : chemistryworld.com