IBM’den Ağır Metaller İçermeyen Çevre Dostu Akü

IBM'den Ağır Metaller İçermeyen Çevre Dostu Akü

IBM deniz suyundan elde edilen malzemeler kullanarak kobalt içermeyen yeni bir akü geliştirdi. Bu yeni akü, mevcut lityum iyon akülerden daha iyi performans gösteriyor ve ateş alma riski de diğer akülere göre oldukça az.

Elektrikli araçlar yakın gelecekte dünya için oldukça zararlı olan sera gazı emisyonlarının azaltılmasında önemli bir rol oynayacak ancak şu anki içerikleri işi biraz zorlaştırıyor. Günümüzde çoğu elektrikli araç iyi madencilik koşullarından oldukça uzak ve sınırlı tedariğe sahip kobalt gibi çok ağır metaller içeren lityum iyon akülerle çalışıyor. Ancak IBM Research Battery Lab bu soruna bir çözüm geliştirdi: Ağır metaller içermeyen yeni bir akü. Üstelik bu yeni akü deniz suyundan elde edilen malzemelerden üretilecek.

IBM’e göre yeni tasarımın maliyeti ve şarj etme süresi (yüzde 80’lik bir şarj seviyesine ulaşmak için 5 dakikadan daha az bir süre yeterli olacak) mevcut lityum iyon pillerden daha düşük olurken, güç yoğunluğu ve enerji verimliliği ise bir hayli yüksek. Tüm bunların yanında akü daha az yanıcılığa sahip olması sebebiyle uçaklarda, akıllı enerji şebekelerinde, elektrikli otomobillerde ve kamyonlarda da kullanılabilecek.

Yeni akünün içeriği kobalt ve nikel içermeyen katot malzemesi ve bir sıvı elektrolit olmak üzere az sayıda ana malzemeden oluşuyor. Bu benzersiz kombinasyon şarj sırasında lityum metal dendritleri bastırarak akünün alev alma ihtimalini düşürüyor.

Ekip, yeni aküyü IBM Research Lab’ın ötesine taşıyabilmek için ünlü otomotiv markası Mercedes-Benz, elektrolit tedarikçisi Central Glass ve akü üreticisi Sidus şirketleriyle ortaklık kurdu. Çalışmalar sürerken IBM Research akü performansını daha da iyi hale getirmek, daha güvenli ve yüksek performanslı malzemeler araştırmak için yapay zekayı da kullanacağını açıkladı.

Kaynak : webtekno.com

Okumanızı Öneriyoruz

Resimlerle Kimya: Elastik Ahşap

Ahşaba benziyor hatta gerçek ahşap bile olabilir. Ancak Maryland Üniversitesi’ndeki Liangbing Hu’nun laboratuvarında yapılan elastik …